सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या
तुझेच मी गीत गात आहे
अजुन ही वाटते मला की
अजून ही चांद रात आहे

कळे ना मी पाहते कुणाला
कळे ना हा चेहरा कुणाचा
पुन्हा पुन्हा भास होत आहे
तुझे हसू आरशात आहे

सख्या तुला भेटतील माझे
तुझ्या घरी सूर ओळखीचे
उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा
अबोल हा पारिजात आहे

उगीच स्वप्नांत सावल्यांची
कशास केलीस आजर्वे तू
दिलेस का प्रेम तू कुणाला
तुझ्याच जे अंतरात आहे

आता मला अजुन काहीही लिहायच कन्ताळा आलेला आहे 
सगळे अर्धवट लिहीले आहे. कळत आहे ते मला पण...
शेवटी हा ब्लॉग मला वाटेल ते लिहायसाठीच आहे. 
त्यामुळे माझे लिखाण व्यवस्थीततेच्या चौकटीत बसत नसले तरीही मला ते प्रिय आहे (माझेच शब्दरूपी बाळ आहे ते), हो ना?