Posts Tagged ‘kokan’

ओफिसची कर्दे (ता.दपोली, जि.रत्नागिरी) येथे २१ व २२ ला सहल गेली होती.
नवरोबा व माझे एकच ओफिस असल्यामुळे दोघेही जानारच होतो अथवा सहल अरेन्ज करण्यातपण दोघांचा सहभाग होता.
अनेक संकटांना पार करुन आम्ही शनिवारी सहलीला जायला निघालो.
शुक्रवार रात्री पर्यंत जायचे की नाही जायचे हेच निश्चीत नव्हते कारण शुक्रवारी प्रोजेक्ट डेमो होते.हे पहीले संकट होते……
शेवटी ओफिसचे काम हेच पहीले कर्तव्य होते पण सगळे प्रोजेक्ट डेमो व्यवस्थीत पार पडले आणी आमचे सहलीला जायचे निश्चीत झाले.
पहीले संकट पार झाले.
सुरुवातीला तर सहलीला जान्यासाठी १६ जण तैयार होते, त्यामुले १७ जणाला घेउन जाईल अशी त्रावेलर गाडी बुक केली पण शुक्रवार रात्री पर्यंत फ़क्त १२ जणच जान्यासाठी तैयार होते.हे दुसरे संकट होते…………….
शेवटी १२ जणांनी थोडे जास्त पैसे भरायची तैयारी केली व १२ जणांनीच जायचे हे ठरवले, दुसरे संकट  पार केले.
आणी शनिवारी सकाळी ८.३५ वाजता गणपती बाप्पाचे नाव घेतले व आमची गाडी पुण्यातुन निघाली.
हळुहळु गाडी ताम्हीनी घाटातुन जायला लागली….
बाहेर निसर्गाची मुक्त उधळन होती आणी गाडीत मस्ती सुरु झालेली होती.
जसजशी गाडी पुढे पुढे सरकत होती तसतसे मन बाहेरचा हिरवा निसर्ग बघुन त्रुप्त होत होते.
जाताना ताम्हनी घाटातुन जात होतो मधेच धबधबे दिसत होते. शेवटी न राहवुन आम्ही एका धबधब्याजवळ थांबलो.भरपुर मस्ती केली.
बाहेरची हिरवळ बघुन खुपच प्रसंन्न वाटत होते.पुण्याच्या रोजच्या आयुष्यात इतकी हिरवळ दिसत नाही ना त्यामुळे ती निसर्गाची हिरवी धुळ्वड डोळयांनी किती पिउ अन किती नाही असे होत होते.
गाडीत सुद्धा भर्पुर मस्ती सुरु होती.
दुपारी २ वाजता दापोलीला पोहोचलो.सगळ्यांनाच खुप भुक लागली होती त्यामुळे पहिले पोटोबा केला कोकणात जवळ्पास सगळेच होटेल हे शाकाहारी व मासाहारी दिसले.जिथे जेवण केले ते पण तसेच होते त्यामुळे काय खायचे हा माझ्यासमोर यक्श्प्रश्न होता. शेवटी थालीपिठ घेतले.जेवण झाल्यावर कर्दे ला जायला निघालो.आता सगळ्यांना समुद्र बघन्याची घाइ झालेली होती.जवळपास ३.३० वाजता आम्ही करदे ला पोहोचलो.दापोलीवरुन कर्देला जाताना आजुबाजुला छान झाडी मधेच भाताची छोटी छोटी शेते, झाडांमधुन दिसणारे कौलारु घरे, कोंबड्या, गाई, म्हशी व कुत्रे सगळीकडेच चैतन्य वाटत होते.
कर्दे ला पोहोचलो, राहन्याची आधिच व्यवस्था केलेली होती त्यामुळे सगळ्यांनी पटापट कपडे बदलले व सगळे धावतच समुद्रकिनार्याकडे निघाले.
रात्र होईपर्यंत समुद्रात डुंबलो.सगळे खुप थकले होते.रात्री जेवण झाल्यावर पुन्हा समुद्र किनार्यावर फिरायला गेलो.मला रात्री समुद्रातील लाटांच्या आवाजची खुपच भिती वाटते.
सगळे सोबत होतो त्यामुळे काही नाही वाटले.
रात्रीतर खुप हात पाय दुखत होते कारण पान्यात खुप वेळ डुंबलो ना असो…
सकाली उठुन पुन्हा समुद्रावर आंघोळ करायला जायची घाई होती.सकाळी ९ वाजता समुद्रावर गेलो ते दुपारी१ वाजता रुमवर परत आलो.
सगळ्यांना खुप भुक लागली होती. श्रावण असल्यामुळे शाकाहारीच जेवण होते.त्यामुळे मला खुप बरे वाटत होते.कारण दुसर्याला मांसाहार करताना अजुनतरी बघितले नाही आणी बघितले तर एकतर उलटी तरी करेल नाहीतर स्वत:जेवणार तरी नाही……
बापरे..कसे खातात लोक दुसर्या प्राण्याला हेच कळत नाही.माहेरी सगळे शुद्ध शाकाहारी होते आणी मला स्वत:ला मांसाहाराची किळस येते त्यामुळे असे कुठे बाहेर जायचे म्हट्ले की टेंशन येते.असो…….
सोबतच्या बर्याच लोकांची सुवर्णदुर्ग बघायची खुप ईच्छा होती पण सोबतच्या काही लोकांच्या विरोधामुळे ते राहीले.उगाच मनाला थोडी रुख रुख लागुन राहीली की सुवर्णदुर्ग बघायला मिळाला असता तर अजुन मजा आली असती, पुन्हा पुन्हा थोडे जातो आपण. माझीपण खुप ईच्छा होती पण ग्रुप म्हटला की सगळ्यांचे ऐकावेच लागते.
रात्री १२ वाजता पुण्यात परत आलो.
आता लिहायचा खुपच कंटाळा आलेला  आहे त्यामुळे लिहीणे थांबवते…..

This slideshow requires JavaScript.

दीपक व महेन्द्रजी च्या अभिप्रायामुळे आमचया कोकण प्रवासाबद्दल पुन्हा विस्तृत लिहायला घेतले.
जुनिच पोस्ट मॉडीफाय करनार होते पन नंतर विचार केला की सगळे विस्तृत लिहिनारच आहे तर
नव्याने सुरुवात करावी….असो…

फिरायला कोकनात जायचे ठरवले होते पन जायचे कुठे हा यक्ष प्रश्न होता……
कारण अलीबाग,कीहिम,कशीद,मुरुद-जंजीरा,गन्पतिपुळे……सगळ्या क्राउडेड प्लेसेस …
कालांतराने ओफ़िसमधे मधे पन आम्ही कुठेतरी फिरायला जानार हे माहिती झाले होते(नवरयाचे व माझे ओफिस एकच आहे 🙂 )
त्यामुळे सजेशन चा पाउस पड़ून राहिला होता…..कुनी म्हने इथे जा कुनी म्हने तिथे जा …….
त्यामुळे दोघेहि वैतागलेलो होतो…..
शेवटी नवर्याचा मित्र मदतीला आला व आम्हाला केळशि जान्यास सांगिताले कारण आम्हाला जास्त गर्दिच्या ठिकानी जायचे
नव्हते.तर मित्राच्या सांगन्याप्रमाने केळशि रिमोट प्लेस आहे.नवर्याने जाण्याची जुजबी तयारी केली(गाडी सांगितली राहण्याचे तिथे गेल्यावर बघू म्हणाला..जर काहीच व्यवस्था नाही झाली तर गाडीत झोपु म्हणाला :).
असो…

Konkan Darshan Map

गाडी नवर्‍याच्या मित्राची होती व त्याला नवर्‍याच्या बिनधास्त स्वभावाची माहिती होती त्यामुळे त्याने कोकण दर्शन चा नकाशाच दिला…

३ एप्रिल ला १० वाजता आमचा प्रवास सुरू झाला.
बाणकोट वरुन केळ शी ला आम्ही २.३० दुपारी पोहोचलो.प्रचंड उन होते त्यात आमची गाडी एसी नव्हती.उन्हाचे चटके खातच आमचा प्रवास सुरू होता व फक़त नाष्टा च केला होता.मधे जेवण्यासाठी थांबले तर खूप वेळ जाईल व पोहोचायला उशीर होईल म्हणून फक्त पाणी व चटरपटर खाणे सुरू होते.
के ळ शी ला  पोहोचे पर्यंत वाट लागली होती.

नवर्‍याच्या मित्राने राहण्यासाठी एक जागा सांगितली होती व खूप कौतुक पण केले होते तर आम्ही तिथे एका घर वजा हॉटेल मधे राहिलो.पुण्याईनाव होते “पुण्याई” पाहताच क्षणी नाव आवडले व तिथे चौकशी केली.
एका साठी उलटलेला माणूस बाहेरच बसलेला होता व त्याने आम्हाला रूम वगेरे दाखवली….नापसंत करायचा प्रश्नच नव्हता…

बापरे जरा जास्तच खोलात जातआहे मी…..
आता  लिहायचा कंटाळा आलेला आहे त्यामुळे….. fast forward पळनार आहे.

तर तिथे गेल्याबरोबर जेवण मिळाले….मी तर तूटूनच पडले होते.मेनु तसा साधा पण छान होता.सोबत सोलकढी होती….:)
तसेही मी ठरवले होते की कोकणात गेल्यावर कोकणी पद्धतीचे जेवणार..

थोडा आराम केल्यावर आम्ही (मी व नवरा) बीच वर गेलो.अगदी निर्मानुष्य बीच आहे.

आमचेच राज्य 🙂 होते बीच वर…..
भरपूर डुंबलो पाण्यात…….

संध्याकाळी ७ वाजता रूम वर पोहोचलो. रात्रीचे समुद्रकिणरयावर जाण्याची नवर्यची खूपच इच्छा होती त्यामुळे रात्री ९ वाजता समुद्रावर दोघेच गेलो …बापरे….किती भयानक आवाज येतो रात्री …समुद्रासमोरचे सुरू चे बन तर भयावह दिसत होते.प्रचंड घाबरले होते मी.व लवकरच नवर्‍याला रूमवर परत नेले.
सकाळी लवकर उठून सूर्योदय बघायला जाण्याचे ठरवून   झोपी गेली.

पण सकाळी ८ वाजता उठल्यामुळे सूर्योदय मनातल्या मनातच राहिला….. 🙂

सकाळी त्या गावी सुनामी मुळे वाळूची टेकडी तयार झालेली आहे ती बघण्यसाठी ९  वाजता निघालो.

तिथे एक माणूस होता त्याने सांगितले की ३००-४०० वर्षापूर्वी इथे गाव होते व सुनामीमुळे ते गाडल्या गेले.

तिथे एक विहिरीचे अवशेष दिसतात…

आम्ही सुरुच्या बनात गेलो व समोरच समुद्र होता..
मग काय पुन्हा पाण्यात डुंबलो…

दुपारी १२.३० रूम वर पोहोचलो..जेवण व आराम झाल्यावर कर्दे ल जाण्यासाठी ३ .३० ल निघालो……

पुण्याई